چرا بعضی افراد مسائل را بیش از حد و خیلی طولانی توضیح میدهند؟
۱- فکر میکنند اینجوری مفید تره
“اگر همه چیز را توضیح دهم، شما را گیج نمیکنم.”
برای جلوگیری از:
- سوءتفاهم
- جزئیات از قلم بیفتد
- بیدقت به نظر برسد
که از قضا میتواند اثر معکوس داشته باشد.
۲- اضطراب یا ناامنی
توضیح بیش از حد اغلب نشانه موارد زیر است:
- ترس از قضاوت شدن
- ترس از اشتباه بودن
- تجربیات گذشته خودشون: باور نشدن
آنها بیشتر برای محافظت از خود صحبت میکنند، نه برای تسلط بر مکالمه.
۳- اغلب حرفشان قطع میشده یا رد میشدند
- نادیده گرفته میشدند
- مدام اصلاح میشدند
- “درست توضیح ندادی” را زیاد شنیدند
پس یاد میگیرند که همه چیز را بیش از حد توجیه کنند.
یک دفاع آموخته شده
۴- عادت به بلند بلند فکر کردن
بعضی افراد برای بررسی ایدهها، باید بلند بلند پردازش کنند و شما دائم در حال شنیدن پیشنویس هستید، نه نسخه نهایی.
۵- به جای صحبت، خود را در حال تدریس میبینند
مثل معلمان، متخصصان و مشاوران که اغلب باید کامل توضیح دهند:
مقدمه و زمینه ← پیشینه ← موارد حاشیهای
حتی زمانی که شنونده فقط تیتر را میخواهد.
۶- اهمیت زیادی
موضوع را عمیقتر از آنچه که لازمه، میبینند:
شما ← موضوع ← نتیجه
و”برای احتیاط” توضیحات اضافی اضافه میکنند.
۷- نشانهها را خوب نمیگیرند
به خصوص در افراد بسیار تحلیلگر و دارای اختلال عصبی
- نشانههای کسالت شما را نمیبینند
- متوجه فشار زمانی نمیشوند
- سکوت شما را به دلیل علاقه شما به صحبت میدانند
۸- ناهنجارهای فرهنگی یا خانوادگی
در برخی فرهنگها یا خانوادهها:
- توضیحات مفصل = احترام
- پاسخهای کوتاه = بیادبی یا بیاعتنایی
بنابراین برای مودب بودن، بیش از حد توضیح میدهند.
اگر شما شنونده هستید:
به آرامی و بدون بیادبی، خط صحبت را عوض کنید:
- “حرفی که میزنی منطقیست – حالا نسخه کوتاهش چیه؟”
- “میشه یک ثانیه اجازه بدید؟”
- “متوجه شدم -حالا شما پیشنهادتون چیه؟”
تمرین کنید:
- پاسخ تک جملهای
- مکث بیشتر از معمول
- حذف جزئیات: شاید براشون جالب نباشه، صبر کنید ببینید میپرسند؟
- حذف قید مکان، زمان و اسمها: …..بذار فکر کنم چند شنبه بود؟؟….. آها، یکشنبه…نه نه پنجشنه بود…ساعته……۸…نه، نه ساعته…… حالا اسمش چی بود؟؟؟ یادم میاد وایسا یه ثانیه………………… (به درک، بنال دیگه بابا – مترجم)
فقط با همین ۳ تمرین، به طرز شگفتآوری پیشرفت خواهید کرد.